ارسنت هاس

در سال ۱۹۶۲، موزه‌ هنرهای مدرن نیویورک اولین نمایشگاه عکس کاملا رنگی خود را، با آثار ارنست هاس برگزار کرد؛ ۱۴ سال قبل از نمایشگاه عکس‌های معروف ویلیام اگلستون! ارنست هاس عکاسی رنگی را از سال ۱۹۴۹ آغاز کرد. گرچه به اندازه اگلستون و استفن شُر مشهور نشد، اما از پیشگامان و یکی از تاثیرگذارترین چهره‌ها در عکاسی رنگی‌ به شمار می‌رود. هاس دیدگاهی شاعرانه به رنگ داشت. آثارش نه فقط نمایشی از رنگ چیزها، که گویی تصاویری در ستایش رنگ هستند. علاوه بر این او باور داشت که حرکت را نمی‌توان با یک لحظه ساکن نشان داد و به همین علت، یکی از اولین عکاسانی‌ست که در عکس‌هایش از تکنیک تاری و موشن‌بلر استفاده کرده است. این باور ارنست هاس، دقیقا در تضاد با لحظه قطعی هانری کارتیه برسون...

ادامه مطلب

سایول لایتر

«آرزو دارم آدم مهمی نباشم.» این جمله‌ای از لایتر است که خواسته یا ناخواسته، زندگی او را تحت تاثیر قرار داد. شناخته شدنش در دنیای حرفه‌ای عکاسی، تنها مدت کوتاهی پیش از مرگش صورت گرفت که چندان هم دور از خواسته‌ی خودش نبود؛ او همیشه ترجیح می‌داد نظاره‌گر باشد بی‌آن‌که مورد توجه قرار بگیرد. این ویژگی را می‌توان در ترکیب‌بندی عکس‌هایش دید: جایگاهی محافظت‌شده برای نگاه به شهر و آدم‌ها از پشت شیشه‌ها، پرده‌ها یا کادرهایی که حس نگاه‌هایی پنهانی را القا می‌کنند. سال‌ها پیش از آن‌که اگلستون به عکاسی رنگی روی بیاورد، زمانی که هم‌عصرهایش هنوز مشغول عکاسی با فیلم سیاه و سفید بودند، لایتر با اسلاید رنگی عکاسی می‌کرد. شیشه‌های بخار گرفته، برف، باران، چترها و رنگ قرمز از موضوعات موردعلاقه‌اش بودند که در فضای اطراف آپارتمانش در...

ادامه مطلب

آینده عکاسی

آینده عکاسی از مجموعه آثار هربلو به نظر می‌رسد که انسان مانند سایر پیشرفت‌هایش در قرن بیستم، اختراع جدیدی را انجام داده است و نام این اختراع، این بار نه عکاسی، بلکه عکس است. این عکس‌ها با نمونه‌های پیشتر خود که یادگار دوران مدرن عکاسی بودند و به همین نام – عکس -  خوانده می‌شدند، تفاوت‌های بسیاری دارند. پیش از این اختراع نوین(!)، مهمترین خصلت عکس، بیان واقعیت بود. عکس‌ها در وهله اول به بازنمایی جهان پیرامون می‌پرداختند. هر چه این بازنمایی‌ها به بیان واقعیت نزدیکتر و صادقتر بودند، به همان میزان از ارزش برخوردار می‌شدند. اما عکاسی امروز به این نکته اعتقاد دارد که چون هر موضوع قابل عکاسی شدن، بارها به عکس تبدیل شده است، پس دیگر جهان از عکس اشباع گشته...

ادامه مطلب

رابطه سینما وعکاسی

هنر عکاسی، سینما را از لحاظ ایجاد تصویر از طریق زبان بصری تقویت کرده است. استنلی کوبریک، یکی از کارگردانان مهم سینما، در طول دوران تحصیلاتش علاقه مند به عکاسی بود. کوبریک از عناصر سبک و ترکیب آن در فیلم هایش استفاده می کرد. کارگردان دیگری که علاقمند به هنرعکاسی است، رومن پولانسکی است. او جایزه اسکار را برای فیلم پیانیست (بهترین کارگردان، بهترین بازیگر، بهترین فیلمنامه اقتباس شده) برنده شده و در زمینه نقاشی، مجسمه سازی و گرافیک آموزش دیده است. دیوید لینچ یکی دیگر از مهمترین کارگردانانی است که هنر را در آکادمی FineArts پنسیلوانیا مطالعه کرده است و زیبایی شناسی هنر و سینما را ترکیب کرده است. اندی وارهول، یکی از مهمترین نمایندگان هنر پاپ، یکی از هنرمندان علاقه مند به سینما است. او نقاشی ها و عکسهای خود را...

ادامه مطلب