«آرزو دارم آدم مهمی نباشم.» این جمله‌ای از لایتر است که خواسته یا ناخواسته، زندگی او را تحت تاثیر قرار داد. شناخته شدنش در دنیای حرفه‌ای عکاسی، تنها مدت کوتاهی پیش از مرگش صورت گرفت که چندان هم دور از خواسته‌ی خودش نبود؛ او همیشه ترجیح می‌داد نظاره‌گر باشد بی‌آن‌که مورد توجه قرار بگیرد. این ویژگی را می‌توان در ترکیب‌بندی عکس‌هایش دید: جایگاهی محافظت‌شده برای نگاه به شهر و آدم‌ها از پشت شیشه‌ها، پرده‌ها یا کادرهایی که حس نگاه‌هایی پنهانی را القا می‌کنند. سال‌ها پیش از آن‌که اگلستون به عکاسی رنگی روی بیاورد، زمانی که هم‌عصرهایش هنوز مشغول عکاسی با فیلم سیاه و سفید بودند، لایتر با اسلاید رنگی عکاسی می‌کرد. شیشه‌های بخار گرفته، برف، باران، چترها و رنگ قرمز از موضوعات موردعلاقه‌اش بودند که در فضای اطراف آپارتمانش در...

ادامه مطلب